Gertrude Jekyll

schilderes, tuinliefhebster en tuinontwerpster (1843 - 1932)

Gertrude Jekyll volgde een opleiding aan de kunstacademie. Toen haar ogen slechter werden, moest zij haar schilderscarrière echter opgeven. Omdat zij altijd al sterk geïnteresseerd was in tuinaanleg, besloot ze zich hierop verder te gaan toeleggen. Zij had een goed gevoel voor kleurschakeringen en dit paste ze nu gericht toe op het ontwerp van tuinen.

Gertrude Jekyll was een van de eersten die voorstelde perken en beplantingen langs paden één kleur te geven. Haar gebruik van vaste planten werd een voorbeeld voor veel tuinontwerpers. In 1881 schreef zij haar eerste artikel in "The Garden". In de loop van haar leven volgden er nog 1000 verschillende publicaties over dit thema. In 1930, kort voor haar dood, schreef ze nog 43 artikelen voor "Gardening Illustrated".

In 1889 ontmoette ze de jonge architect Edwin Lutyens (1869 - 1944). Hierop volgde een vruchtbare samenwerking tussen de architect en de tuinontwerpster. In de "Lutyens-Jekyll-tuin" groeiden grote vlakken winterharde bodembedekkers temidden van een klassieke architectuur van trappen en balustrades. De combinatie van het strakke en het losse - bakstenen paden verluchtigd met golvende borders met lelies, lupine, ridderspoor en lavendel - vormden een sterk contrast met de zeer strakke perken van de vorige generatie uit de Victoriaanse tijd. De nieuwe natuurlijke stijl definieerde de "Engelse tuin" tot in de moderne tijd.

Lutyens ontwierp in 1896 ook Munstead Wood in Surrey, het huis van Gertrude Jekyll dat zij in haar boeken "Wood and Garden" (1899) en "Home and Garden" (1900) beschrijft. Een van haar beroemdste tuinen is die van Hestercombe in Somerset.

back