De tuinen van de Villa Borromeo Visconti Litta

De magie van het water

Nadat ze in de vergetelheid waren geraakt, liggen de tuinen van de Villa Borromeo Visconti Litta er nu, na een periode van grondige restauratie, weer net zo bij als het geval was in de tijd van de 16e tot en met de 19e eeuw.

Op de hoofdas van het zuiden naar het noorden ligt het nymfaeum, dat ontstaan is rond 1585. De kunstmatige grotten met fresco's, mozaïeken en 53 uiteenlopende waterwerken, waaronder allerlei fonteinen en watervallen, vormen een betoverende plek van water, sculpturen en mozaïeken. In het noorden vormt het exedra een spectaculair eindpunt van de zichtas. Orangerieën, ten oosten en westen van het exedra, sluiten het tuincomplex aan de noordzijde af.

Tussen het nymfaeum en het exedra strek zich een Italiaanse renaissancetuin uit, met in het midden ervan de fontein van Galathea.

In 1808 legde de architect Luigi Canonica in samenwerking met de botanist Linneo Tagliabue in het noordwestelijke gedeelte een Engels landschapspark aan, waarvan de oude hoge bomen nog altijd het beeld van het complex bepalen.

Ten noordwesten van de villa ligt de verzonken „Tuin van de Hesperiden“, met in het midden de beeldbepalende Neptunusfontein. De Hesperidentuin omsluit een dubbelrijs galerij van haagbeuken. Iets verhoogd staan de vroeger met waterdamp verwarmde kassen van gietstaal in een art-nouveau-/jugendstilstijl, die nog op de nominatie staan om gerestaureerd te worden.