Park Rauischholzhausen


Proloog



In 1873 verwierf Ferdinand Eduard Stumm (1843 - 1925) aan de rand van het dorp Holzhausen een aantal percelen grond waarop hij in de daarop volgende jaren een groot landschapspark en een representatief slot liet bouwen. Het geheel werd aangelegd langs een beekdal, dat in het ontwerp van het landgoed werd ingebed en waar nodig werd aangepast. Delen van deze oorspronkelijke tuin zijn, zij het in kleinere omvang, behouden gebleven en geven een goede indruk van een historistische tuin uit de tweede helft van de negentiende eeuw.

Het park vertoont het, voor de tijd waarin het werd aangelegd, karakteristieke beeld van een schijnbaar ongerept landschap met mooie en gevarieerde tuinkamers, waar de blik van de bezoeker schijnbaar ongewild naar bepaalde prominente elementen wordt geleid. Een wijdvertakt netwerk van paden ontsluit het momenteel ruim 30 hectare grote terrein en biedt vele uitkijkpunten. Wandelend over deze paden kan men genieten van de grote verscheidenheid aan vaak exotische planten en het rustige kabbelen of wilde stromen van het water van de beek. Door de inrichting van het park worden bewust bepaalde gemoedstoestanden opgeroepen, iets wat een van de doelen was van de tuinarchitectuur uit die tijd.