Kasteeltuin Wijlre

De Tuin

De kern van het huidige kasteel dateert uit de tweede helft van de zeventiende eeuw. Johan Arnholt van Wachtendonk (overleden in 1622) erfde de heerlijkheid in 1652 van zijn moeder en begon spoedig met de bouw van een nieuw huis. De vroegst bekende kaart van het terrein is de zg. Tranchot kaart uit 1800-1853. Hierop is te zien dat het huis op een omgracht terrein ligt waarop ook een voorplein en twee bijgebouwen zijn gelegen. Opvallend is dat huis en voorplein niet recht van voren tussen de bouwhuizen door benaderd worden, maar juist van opzij met toegang tot het voorplein tussen huis en bouwhuis. Deze zijdelingse benadering vanuit het zuiden bestaat nog steeds.

Rondom de gracht ligt opnieuw een rechthoekig terrein dat als tuin gebruikt zal zijn en dat eveneens door water omsloten wordt. Aan de noordzijde grens een eveneens rechthoekig en door water omgeven perceel grond. Een dergelijke aanleg doet denken aan het Hollandse Classicisme dat kenmerkend is voor de zeventiende eeuw en zal vermoedelijk tegelijk met de bouw van het woonhuis zijn ontstaan.

In de loop van de negentiende eeuw deed ook op Wijlre de landschapsstijl zijn intrede. Bekend is dat architect Mathias Soiron (1748-1834) omstreeks 1800-1810 enige tuin ontwerpen heeft gemaakt. Ten Westen van het huis werd buiten de gracht een nieuw park aangelegd in landschapsstijl en een gedeelte tussen de binnen en buitengracht werd aangepast. Een koepel waarvan nu nog de restanten te vinden zijn, zal hier deel van hebben uitgemaakt.

Vanaf de eerste helft van de twintigste eeuw was de tuin ten oosten van het huis en de bouwhuizen verdeeld in de nog steeds bestaande negen vierkanten vlakken. Uit mondelinge overleveringen is bekend dat de tuinarchitect John Bergmans (1892 - 1980) op kasteel Wijlre heeft gewerkt. Hoewel de tuinen in de loop van de twintigste eeuw al verder waren verfraaid onder meer door de aanleg van terrassen ten westen van het huis dateert de huidige aanleg vooral van na 1980.

Onder invloed van de huidige eigenaren, de heer en mevrouw Eyck, is een aantal fraai ingerichte tuinkamers, gescheiden door hagen en verbonden door zichtassen tot stand gekomen. Aan weerszijden van de oprijlaan, net voor de binnengracht is een fraaie symmetrische Franse siertuin her aangelegd.

De tuinen worden door liefhebbers vooral gewaardeerd vanwege de decoratieve rozentuin en de bloementuin met borders op kleur in regelmatige stijl. Maar ook de vanwege de moderne sculpturen van Peter Struycken en Ad Dekkers en vanwege de wandelingen rondom het huis door boomgaard en door het landschappelijke gedeelte van het park met fraaie doorzichten.

Opvallende oude bomen zijn een Ginkgo, een Gleditsa en een Liriodendron.

Eind vorige eeuw is ten oosten op het terrein het “hedge house” gerealiseerd. In dit bouwwerk in moderne architectuur ontworpen door architect Wiel Aerts (1955) wordt contemporary art tentoongesteld.

Hier worden ook wisselende tentoonstellingen over moderne kunst georganiseerd. Kenmerkend voor het hele complex is de harmonie van een historisch kasteel met fraaie tuinen en een eigentijds vormgegeven “hedge house” met moderne kunst die samen een bijzonder ensemble vormen.